Akademia Inwestowania w Warszawie

Mówiąc ogólnie, to inwestowanie bezpośrednie oznacza nic innego, jak tylko bezpośrednie nakłady na tak zwane środki trwałe, czyli przykładowo mogą być to maszyny, część przedsiębiorstwa czy też nawet jego całość. Inwestycje bezpośrednie w zakresie tak zwanego bilansu płatniczego obejmują między innymi takie inwestycje w których osoby inwestujące (w tym przypadku określane są one mianem inwestorów bezpośrednich) dążą do uzyskania możliwie jak najwyższego stopnia kontroli nad przedsiębiorstwem, w które inwestują, w tym przypadku zwane jest ono przedsiębiorstwem inwestowania bezpośredniego. Dlatego też można z całą stanowczością powiedzieć, że inwestycje bezpośrednie mają zdecydowanie bardziej trwały charakter aniżeli przykładowo tak zwane inwestycje portfelowe. Zresztą inwestycje portfelowe charakteryzują się głównie tym, że są zdecydowanie bardziej płynne, a także i zdecydowanie bardziej podatne na wpływy spekulacyjnego kapitału. Najczęściej wykorzystywanym wskaźnikiem, jeżeli chodzi oczywiście o statystykę bilansu płatniczego, jest posiadanie tak zwanego trwałego wpływu na funkcjonowanie przedsiębiorstwa bezpośredniej inwestycji, czym łatwo można odróżnić inwestycje bezpośrednie od portfelowych. Inwestycja bezpośrednia zachodzi jednak tylko i wyłącznie wtedy, jeżeli inwestor posiada w przedsiębiorstwie bezpośredniej inwestycji co najmniej dziesięć procent całości akcji lub też dziesięć procent zwykłych głosów w przypadku walnych zgromadzeń akcjonariuszy, co jest czynnikiem koniecznym. W przeciwnym przypadku nie można mówić o inwestycji bezpośredniej. Jeżeli chodzi przykładowo także o statystyki bilansów płatniczych, to inwestycje bezpośrednie bardzo często charakteryzują się także konkretną kierunkowością, z języka angielskiego nazywa się to the directional principle. W myśl tejże właśnie zasady, statystycznym kryterium podziału jest konkretny kierunek w jakim zostanie dokonana inwestycja bezpośrednia, czyli jest to przyrównanie krajowych inwestycji mających miejsce za granicą i zagranicznych inwestycji, które mają miejsce w kraju. Następnym niezwykle istotnym elementem dla pozostałych kategorii statystyki bilansu płatniczego jest dokonanie podziału na aktywa oraz oczywiście na pasywa. Konsekwencją takiego tanu rzeczy, oczywiście co do zasady, jest to, że po ustaleniu kierunku, w jakim będzie dokonana inwestycja bezpośrednia, transakcje ze wszystkich stron bilansu płatniczego, mające miejsce pomiędzy różnymi podmiotami, które są ze sobą związane za pomocą inwestycji bezpośredniej są poddane nettowaniu (mówiąc inaczej są one nettowane). Przykładowo mogą być to kredyty, które są udzielane zagranicznej firmie, będącej spółką-matką i na odwrót, czyli kredyty, które od tej samej spółki-matki udzielane są przedsiębiorstwom w Polsce. Są one zaliczane wszystkie do zagranicznych inwestycji w kraju i jednocześnie są one także nettowane. Jeżeli chodzi o podmiot, który prowadzi w naszym kraju statystykę inwestycji bezpośrednich w ramach statystyki bilansu płatniczego, jest oczywiście Narodowy Bank Polski.