Akademia Inwestowania w Warszawie

Mówiąc ogólnie, to inwestowanie bezpośrednie oznacza nic innego, jak tylko bezpośrednie nakłady na tak zwane środki trwałe, czyli przykładowo mogą być to maszyny, część przedsiębiorstwa czy też nawet jego całość. Inwestycje bezpośrednie w zakresie tak zwanego bilansu płatniczego obejmują między innymi takie inwestycje w których osoby inwestujące (w tym przypadku określane są one mianem inwestorów bezpośrednich) dążą do uzyskania możliwie jak najwyższego stopnia kontroli nad przedsiębiorstwem, w które inwestują, w tym przypadku zwane jest ono przedsiębiorstwem inwestowania bezpośredniego. Dlatego też można z całą stanowczością powiedzieć, że inwestycje bezpośrednie mają zdecydowanie bardziej trwały charakter aniżeli przykładowo tak zwane inwestycje portfelowe. Zresztą inwestycje portfelowe charakteryzują się głównie tym, że są zdecydowanie bardziej płynne, a także i zdecydowanie bardziej podatne na wpływy spekulacyjnego kapitału. Najczęściej wykorzystywanym wskaźnikiem, jeżeli chodzi oczywiście o statystykę bilansu płatniczego, jest posiadanie tak zwanego trwałego wpływu na funkcjonowanie przedsiębiorstwa bezpośredniej inwestycji, czym łatwo można odróżnić inwestycje bezpośrednie od portfelowych. Inwestycja bezpośrednia zachodzi jednak tylko i wyłącznie wtedy, jeżeli inwestor posiada w przedsiębiorstwie bezpośredniej inwestycji co najmniej dziesięć procent całości akcji lub też dziesięć procent zwykłych głosów w przypadku walnych zgromadzeń akcjonariuszy, co jest czynnikiem koniecznym. W przeciwnym przypadku nie można mówić o inwestycji bezpośredniej. Jeżeli chodzi przykładowo także o statystyki bilansów płatniczych, to inwestycje bezpośrednie bardzo często charakteryzują się także konkretną kierunkowością, z języka angielskiego nazywa się to the directional principle. W myśl tejże właśnie zasady, statystycznym kryterium podziału jest konkretny kierunek w jakim zostanie dokonana inwestycja bezpośrednia, czyli jest to przyrównanie krajowych inwestycji mających miejsce za granicą i zagranicznych inwestycji, które mają miejsce w kraju. Następnym niezwykle istotnym elementem dla pozostałych kategorii statystyki bilansu płatniczego jest dokonanie podziału na aktywa oraz oczywiście na pasywa. Konsekwencją takiego tanu rzeczy, oczywiście co do zasady, jest to, że po ustaleniu kierunku, w jakim będzie dokonana inwestycja bezpośrednia, transakcje ze wszystkich stron bilansu płatniczego, mające miejsce pomiędzy różnymi podmiotami, które są ze sobą związane za pomocą inwestycji bezpośredniej są poddane nettowaniu (mówiąc inaczej są one nettowane). Przykładowo mogą być to kredyty, które są udzielane zagranicznej firmie, będącej spółką-matką i na odwrót, czyli kredyty, które od tej samej spółki-matki udzielane są przedsiębiorstwom w Polsce. Są one zaliczane wszystkie do zagranicznych inwestycji w kraju i jednocześnie są one także nettowane. Jeżeli chodzi o podmiot, który prowadzi w naszym kraju statystykę inwestycji bezpośrednich w ramach statystyki bilansu płatniczego, jest oczywiście Narodowy Bank Polski.

BIZ, czyli innymi słowy bezpośrednie inwestycje zagraniczne, są to, według definicji IMF, OECD oraz UNCTAD kategorie inwestycji międzynarodowych, które są dokonywane przez rezydenta konkretnego kraju (zwany jest ona najczęściej „firmą matką” czy też „inwestorem bezpośrednim”). Zamiarem rezydenta kraju jest zawsze sprawowania długotrwałej kontroli w przedsiębiorstwie w innym kraju, z czego to właśnie przedsiębiorstwo najczęściej nazywane jest „firmą córką” czy też „przedsiębiorstwem inwestycji bezpośredniej”. W tym przypadku termin „długotrwała kontrola” powinien być rozumiany jako istnienie naprawdę długotrwałych relacji pomiędzy bezpośrednim inwestorem a przedsiębiorstwem bezpośredniej inwestycji, a także trzeba zaznaczyć, iż w tym przypadku bezpośredni inwestor będzie zawsze miał bardzo duże stopień oddziaływania, dzięki czemu będzie on miał decydujący głos w sprawie zarządzania przedsiębiorstwem bezpośredniej inwestycji. Warto jest jednak także pamiętać o tym, że o bezpośredniej inwestycji zagranicznej można mówić dopiero wtedy, kiedy to inwestor bezpośredni posiada minimalny próg zaangażowania kapitałowego w przedsiębiorstwie inwestycji bezpośredniej co najmniej na poziomie dziesięciu procent, w przeciwnym przypadku, czyli jeżeli inwestor bezpośrednio posiada mniejszy procent kapitałowy w przedsiębiorstwie bezpośredniej inwestycji, o BIZ mowy nie ma. Dlatego też, zgodnie z definicją BIZ, jej komponentami są kapitał zakładowy, zyski reinwestowane, a także inny kapitał. Warto jest oczywiście pamiętać, że wszystkie inwestycje w kapitał zakładowy przedsiębiorstwa bezpośredniej inwestycji są oczywiście zawsze dokonywane przez inwestora bezpośredniego. Związane jest to z zakupem akcji, aportów rzeczowych, takich jak na przykład maszyny i urządzenia, które w przedsiębiorstwie bezpośredniej inwestycji są wykorzystywane, lub też innego majątku. Zyski reinwestowane jest to pojęcia oznaczające całkowite lub też częściowe zyski wypracowane przez przedsiębiorstwo inwestycji bezpośredniej, jednak oczywiście w tym momencie nie mogą one być wypłacone inwestorowi w formie przykładowo dywidendy, lecz muszą one zawsze zostać zainwestowane w przedsiębiorstwo inwestycji bezpośredniej. Inny kapitał mogą być to przykładowo różne pożyczki wewnątrzkorporacyjne i mogą być one zarówno pożyczkami krótkoterminowymi jak i długoterminowymi. Pożyczki takie są udzielane na linii bezpośredni inwestor – przedsiębiorstwo inwestycji bezpośredniej, a także transakcje, które są związane z obsługą takiego właśnie długu. W ramach podsumowania można napisać, że BIZ są to praktycznie zawsze długoterminowe inwestycje, dokonywane przez osobę fizyczną czy też przedsiębiorstwo z konkretnego kraju w przedsiębiorstwo w innym kraju. Kluczem jest tutaj jednak chęć sprawowania kontroli nad przedsiębiorstwem inwestycji bezpośredniej i oczywiście chęć czerpania z tego tytułu odpowiednich zysków. Warto jest jednak pamiętać, że BIZ to najczęściej nie tylko sam transfer kapitałowy, ale także jednocześnie jest to transfer wiedzy marketingowej, technologicznej i organizacyjnej a także oczywiście pracy.